Strona główna » Blog » Arachnofobia – jak z nią walczyć? + darmowy poradnik do pobrania

arachnofobia

Arachnofobia – jak z nią walczyć? + darmowy poradnik do pobrania

Arachnofobia to inaczej bardzo silny lęk przed pająkami. Może mieć różne objawy, a także różne podłoże występowania. Arachnofobia jest najczęściej występującą fobią wśród ludzi. Szacuje się, że nawet 92% ludzi na świecie cierpi na arachnofobię. 

Dzisiaj przedstawię Wam metodę dzięki, której skutecznie zmniejszyłam objawy lęku przed pająkami. Nie mogę stwierdzić, że pozbyłam się fobii w 100%, jednak aktywność lęku przed pająkami zmniejszyła się o jakieś 50%.

 

Skąd się wzięła arachnofobia?

Naprawdę nie wiem, jak u mnie zrodził się lęk do pająków. Nigdy nie bałam się mrówek, glizd, gąsienic i innych takich tworów natury. Nie boję się nawet myszy ani szczurów. Ale pająki sprawiają (sprawiały), że robię się blada, mam problem z oddychaniem a mój wrzask zapewne słychać  w sąsiednim bloku.

**1Fobia ta  może mieć różne podłoże, na chwilę obecną znane są co najmniej trzy psychologiczne wyjaśnienia występowania arachnofobii:

  1. podejście psychoanalityczne – uwypukla znaczenie nieświadomych mechanizmów powstawania reakcji fobicznych na widok pająka. Arachnofobia może być skutkiem przeniesienia agresji, przypisywania swojej własnej wypartej wrogości pająkowi. Arachnofobię traktuje się też jako projekcję własnych skłonności analnych, bowiem pająk postrzegany jest jako brudny, wstrętny i kosmaty. Inni upatrują źródeł strachu przed pająkami w przeżyciach z okresu edypalnego (etap w rozwoju psychoseksualnym według Zygmunta Freuda) – wówczas pająka postrzega się jako aktywnego, dominującego i niezależnego samca;
  2. podejście behawiorystyczne – akcentuje znaczenie uczenia się strachu na drodze warunkowania klasycznego. Po prostu jednostka uczy się bać, kojarzy pająka z zagrożeniem, np. może naśladować reakcje fobiczne swoich rodziców, którzy reagowali paniką na widok pająka. Arachnofobia mogła się też pojawić na skutek straszenia dziecka pająkami
  3. podejście ewolucjonistyczne – zwraca uwagę na adaptacyjną rolę strachu przed pająkami. Człowiek nauczył się bać pająków i innych jadowitych stawonogów, by móc przetrwać i zapewnić sobie ciągłość reprodukcyjną.

Do mnie nie pasuje żadna z powyższych teorii przyczyn arachnofobii. No cóż, może to jakaś nieodkryta teoria?

 

Sprawdź każdy kąt, zanim położę się spać!

Czyli, jak bardzo mój Myszon jest cierpliwy. Lęk przed pająkami zwiększył się o 100%, kiedy wyjechałam do Irlandii.  Tam pająki są zdecydowanie większe niż w Polsce i niestety w naszym mieszkanku dosłownie roiło się od tych małych bestii.

Standardowe porządki w domu, mycie okien, odkurzanie czyli to, co każda kura domowa robi na emigracji, jak nie ma pracy. Zabierałam się za mycie okna w sypialni, bo wydawało się strasznie brudne. Dokładnie, wydawało się. Kiedy zbliżyłam się do okna, ujrzałam setki małych pajączków, takich baby spider. Wyobrażacie to sobie? Oczywiście wybiegłam z krzykiem, zrobiłam się blada. Jak idiotka zaczęłam się skradać do sypialni na palcach, byleby tylko te małe wstrętne żyjątka nie zorientowały się, że jestem w pomieszczeniu. Kiedy już uspokoiłam się na tyle, by móc zaatakować spryskałam je płynem do szyb i kwasem do czyszczenia tłuszczu. Zaczęłam walić na oślep kapciem po całej szybie. Kiedy miałam 100% pewności, że są unicestwione, sprzątnęłam truchła. Jednak to nic w porównaniu do tego, co dopiero miało nadejść.

Już uspokojona zabrałam się za odkurzanie. Pamiętam to jak dzisiaj. Odsunęłam szafkę w sypialni i wybiegłam z piskiem, który mógłby spokojnie konkurować z piskiem opon na torze wyścigowym. On tam był, wielki ohydny pająk. Patrzył się na mnie swoimi ślepiami. Zrobiłam się blada, jak ściana zaczęłam płakać i myśleć co by tu zrobić. Wzięłam dezodorant do stóp, kapcia mojego Myszona (mężczyzna ma większą stopę ode mnie, to dla mnie oznaczało większą broń). Uzbrojona w dezodorant do stóp i kapcia zakradłam się więc do sypialni. Podejście pierwsze zaatakowałam pająka dezodorantem, ale uciekł. Więc ja znów w popłochu wybiegłam z sypialni. Wkurzyłam się, przecież się nie poddam. Podejście drugie, tym razem się udało. Odurzony dezodorantem znieruchomiał, chlapnęłam go kapciem. Fuuj, był obrzydliwy, twardy i dosłownie czuć było, jak pęka od uderzenia.

Od tej pory mój Myszon miał bojowe zadanie, codziennie przed snem musiał odsuwać wszystkie szafki w sypialni, łóżko i zajrzeć w najmniejszy kąt, by sprawdzić czy nie czai się gdzieś pająk. Inaczej wolałam spać na kanapie w salonie. Cierpliwy był i kochany.

Czy ty jesteś normalna?

Czytając tekst, niektórzy pewnie zwijają się ze śmiechu (nie dziwię się). Sama pisząc go, stwierdziłam, że kto normalny się tak zachowuje? No idiotka jakaś z dezodorantem na pająka. Kochani tak u mnie wyglądała arachnofobia. Jak absurdalnie i śmiesznie nie brzmią zachowania, które wymieniłam, tak właśnie wygląda lęk przed pająkami.

Jakie są objawy arachnofobii i jak sobie z nią radzić?

Tego dowiecie się pobierając darmowy poradnik w pdf, który specjalnie dla Was przygotowałam. Znajdziecie w nim spis objawów, mini test na arachnofobię, oraz metodę, która pomogła mi zlikwidować lęk aż o 50%.

 

 

arachnofobia


**1 źródło: portal.abczdrowie.pl

  • per Zofka

    Nie cierpię na arachnofobię i dużo o niej wiem, ale z wielką chęcią poczytam e-book’a… Dzięki!

    • http://www.paulinepisze.pl Pau lina

      Ciesz się! To nic przyjemnego i życie utrudnia.
      Dziękuję 🙂 Ja na szczęście poradziłam sobie z tym sama, jednak wiem, że są ludzie, którzy potrzebują pomocy specjalisty.

  • http://altealeszczynska.blog Altea Druantia Leszczyńska

    Bez e-booka wiem, że mam arachnofobię, boję się wszystkich pająków, nawet maleńkich. A wszystko zaczęło się w dzieciństwie od pajęczycy Tekli w serialu Pszczółka Maja. Miałam koszmary senne po każdym odcinku tej dobranocki :-O
    Pozdrawiam <3
    http://altealeszczynska.blog

    • http://www.paulinepisze.pl Pau lina

      Przeczytaj e-booka to dowiesz się, jak sobie z tym poradzić 🙂

  • Izabela Kowalczyk

    bardzo fajny tekst, ja uwielbiam wszystko co żyje i nie pozwalam zabijać – pająki też mają u mnie spokój, mój syn boi się wszystkiego co ma więcej niż 2 kończyny i nie mogę mu tego wytłumaczyć, że on jest większy, pokażę mu Twój poradnik

    • http://www.paulinepisze.pl Pau lina

      Dziękuję 🙂 ja się nauczyłam żyć z pająkami w zgodzie dzięki metodzie, którą opisałam. 🙂 Chociaż wiadomo, że nie każdy poradzi sobie z tym problemem sam. Ale trzymam kciuki za Ciebie i za syna. Jeśli jest wytrwały i będzie dużo ćwiczył napewno sobie poradzi 🙂
      Pozdrawiam serdecznie

  • http://www.lifeinharmony.pl/ Anna Miodyńska Life in Harmony

    Kiedyś też się bałam pająków. Dziś wypuszczam na wolność z szacunku do życia 🙂

  • http://blondekitsune.blogspot.com/ BlondeKitsune.blogspot.com

    Zawsze myślałam, że nie boje się pająków, póki rodzice nie pokarali mnie przeprowadzką z mieszkania, do domu. Pokarali dlatego, że to dom tuż przy lesie, a pająków co nie miara. A ja w międzyczasie odkryłam jak strasznie mnie one brzydzą. Również sprawdzam każdy kąt przed snem, bo mierzi mnie fakt, że te ośmionożne dranie mogą wejść wszędzie. W dodatku nie są to byle jakie kątniki, ale też obrzydliwe tłuste krzyżaki…:(
    Pozdrawiam!
    http://blondekitsune.blogspot.com/